Waarom grenzen aangeven zo moeilijk voelt (en wat het met je energie doet)
Misschien herken je dit…
Dat je eigenlijk voelt dat je “nee” wilt zeggen,
maar het toch niet doet.
Je zegt ja.
Omdat het makkelijker lijkt.
Omdat je niemand wilt teleurstellen.
Of omdat je denkt dat je het gewoon moet kunnen.
En ergens voel je al dat het niet helemaal klopt.
Het zit vaak dieper dan alleen gedrag
Grenzen aangeven is niet alleen iets wat je “even leert”.
Het heeft vaak te maken met hoe je bent opgegroeid,
wat je gewend bent geraakt
en hoe veilig het voor je voelt om voor jezelf te kiezen.
Misschien heb je geleerd om je aan te passen.
Om door te gaan.
Of om je eigen behoeften op de achtergrond te zetten.
Wat ik vaak zie, is dat deze patronen niet alleen in je hoofd zitten,
maar ook opgeslagen liggen in je lichaam.
Onbewust.
En juist dat maakt het soms zo lastig om het anders te doen,
zelfs als je het wél begrijpt.
Waarom het zoveel energie kost
Elke keer dat je over je grens gaat, gebeurt er iets in je lichaam.
Je lichaam past zich aan.
Het gaat als het ware “mee” met wat er van je gevraagd wordt.
Voor even kun je dat volhouden.
Maar ondertussen gebruik je energie die je eigenlijk nodig hebt voor jezelf.
En dat merk je vaak pas later.
Bijvoorbeeld in:
– vermoeidheid
– een leeg of uitgeput gevoel
– sneller overprikkeld zijn
– minder helder kunnen denken
Je lichaam blijft zich aanpassen…
maar raakt daarin langzaam uit balans.
Vanuit NEI kijken we hier vaak naar als een verstoring tussen wat je voelt,
wat je lichaam aangeeft
en wat je daadwerkelijk doet.
Alsof er ergens een “kortsluiting” zit tussen je binnenwereld en je gedrag.
Het moment waarop je lichaam gaat praten
Er komt vaak een punt waarop je lichaam duidelijker signalen geeft.
Niet om je tegen te werken,
maar om je iets duidelijk te maken.
Vermoeidheid.
Spanning.
Onrust.
Je lichaam probeert als het ware te compenseren
voor wat jij (nog) niet uitspreekt of voelt.
Veel vrouwen die ik begeleid herkennen dit moment.
Ze voelen dat hun lichaam moe is, dat de vermoeidheid blijft aanhouden…
of dat stress en onrust steeds vaker aanwezig zijn.
Soms hebben ze het gevoel dat ze richting een burn-out gaan,
of merken ze dat ontspannen gewoon niet meer lukt zoals vroeger.
Ze voelen dat het niet meer gaat zoals eerst,
maar weten nog niet precies waar ze kunnen beginnen.
En dat is ook niet zo gek.
Want als je al een tijd doorgaat, raak je soms een beetje het contact kwijt met wat je lichaam je eigenlijk probeert te vertellen.
In mijn sessies werken we daarom niet alleen met wat je denkt of voelt aan de oppervlakte,
maar kijken we juist naar de laag daaronder.
Met behulp van NEI onderzoeken we samen wat je lichaam onbewust vasthoudt.
Waar spanning of angst is ontstaan.
Wat misschien al langere tijd genegeerd wordt.
En wat jouw lichaam nodig heeft om weer meer rust te ervaren, ook als je nu vooral vermoeidheid of onrust voelt.
Zodat je niet alleen begrijpt wat er speelt…
maar het ook echt kunt gaan voelen en veranderen.
Van aanpassen naar kiezen
Grenzen aangeven betekent niet dat je egoïstisch bent.
Het betekent dat je leert kiezen.
Voor je energie.
Voor je tijd.
Voor je ruimte.
En dat begint vaak klein.
Met even stilstaan.
Met voelen wat er in je lichaam gebeurt.
Met eerlijk worden naar jezelf.
Niet vanuit moeten…
maar vanuit bewustwording.
En dat is precies waar verandering begint.
Je hoeft het niet in één keer goed te doen
Nee zeggen kan spannend blijven.
Zeker als je gewend bent om je aan te passen.
Maar elke keer dat je een klein stukje dichter bij jezelf blijft,
geef je jezelf iets terug.
Een stukje energie.
Een stukje rust.
Een stukje regie.
En misschien is dat wel waar het om gaat.
Niet alles in één keer anders doen.
Maar stap voor stap weer leren luisteren naar je lichaam.
Tot slot
Voel je dat je hier iets in herkent…
En dat je merkt dat er onder de oppervlakte meer speelt?
In mijn mini-cursus help ik je om hier op een rustige manier bewust van te worden
en eerste stappen te zetten.
Je hoeft het niet alleen te doen.
Liefs